{"id":5147,"date":"2026-09-20T03:13:53","date_gmt":"2026-09-20T03:13:53","guid":{"rendered":"https:\/\/crystals.rocks\/"},"modified":"2026-09-20T05:52:48","modified_gmt":"2026-09-20T05:52:48","slug":"krotite","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/crystals.rocks\/nl\/article\/krotite\/","title":{"rendered":"Krotite"},"content":{"rendered":"

Krotiet is een natuurlijk voorkomend calcium-aluminiumoxide-mineraal met de ideale chemische formule CaAl\u2082O\u2084<\/strong>Het wordt beschouwd als een oxide-mineraal en is vooral bekend van calcium-almijnrijke inclusions in primitieve koolstofhoudende chondieten. In tegenstelling tot de meeste gangbare aardmineralen is Krotiet meestal aanwezig als microscopische deeltjes ingebed in meteorieten in plaats van als grote, losse kristallen.<\/p>\n

De ideale formule bevat \u00e9\u00e9n calciumatoom, twee aluminiumatomen en vier zuurstofatomen. De theoretische samenstelling bedraagt ongeveer 25,4 gewichts-% calcium, 34,1 gewichts-% aluminium en 40,5 gewichts-% zuurstof. Uitgedrukt als oxiden, komt de samenstelling overeen met ongeveer 35,5 gewichts-% CaO en 64,5 gewichts-% Al\u2082O\u2083. Natuurlijke korrels kunnen kleine chemische afwijkingen bevatten, maar het mineraal is gedefinieerd door zowel zijn CaAl\u2082O\u2084-samenstelling als zijn kenmerkende kristalstructuur.<\/p>\n

\"krotite\"
krotite<\/figcaption><\/figure>\n

Krotiet is de laagdrukdimorf van CaAl\u2082O\u2084. De hoogdrukdimorf heet dmitryivanoviet. Deze twee mineralen hebben hetzelfde ideale chemische formule, maar verschillende atomaire opstellingen, dus ze moeten worden onderscheiden door kristallografische methoden in plaats van alleen door chemische samenstelling. Krotiet is ook structuurverwant met synthetische calciumaluminaatverbindingen die worden gebruikt in vuurbestendige keramieken en calciumaluminaatcementen, hoewel industri\u00eble calciumaluminaten niet automatisch worden geclassificeerd als het mineraal krotiet.<\/p>\n

Geschiedenis en ontdekking van Krotiet<\/h2>\n

Krotite werd formeel beschreven als een nieuw mineraal in 2011. Het type materiaal kwam uit de meteoriet NWA 1934, een CV3 koolstofrijke chondriet die in Noord-West-Afrika is opgehaald. Het mineraal komt voor binnen een calcium\u2013aluminium-rijk inclusie, vaak afgekort tot CAI. Deze inclusies zijn onderdeel van de meest weerbestendige componenten die behouden zijn in primitieve chondritische meteorieten.<\/p>\n

Het mineraal is genoemd naar Alexander N. Krot, een cosmochemicus wiens onderzoek zich heeft gericht op chondrietmeteorieten, refractaire inclusies, condensatieprocessen en de vroege chemische evolutie van het Zonnestelsel. Het mineraal is goedgekeurd door de Internationale Mineralogische Vereniging met de aanduiding IMA 2010-038.<\/p>\n

De oorspronkelijke beschrijving maakte gebruik van chemische analyse, elektronenmicroscopie, kristallografie en petrografische observaties. Deze combinatie was nodig omdat Krotietkorrels klein zijn en voorkomen in een complexe samenstelling van calcium-aluminiumoxiden, silicaten en andere refractaire fasen. Een chemische analyse dicht bij CaAl\u2082O\u2084 zou op zichzelf niet voldoende zijn, omdat meerdere gerelateerde mineraalen vergelijkbare elementaire verhoudingen hebben of kunnen voorkomen in dezelfde meteorietinclusie.<\/p>\n

Vorming en geologische voorkoming van Krotiet<\/h2>\n

Krotieten vormen onder hoge temperatuur en lage druk in een sterk weerbestendig chemisch milieu. De Krotiet-houdende inclusie in NWA 1934 wordt ge\u00efnterpreteerd als een product van condensatie of kristallisatie uit heet gas in de vroege zonnestofwolk. Fasenevenwichtsbeschouwingen duiden op vorming bij temperaturen van ongeveer 1.500 \u00b0C of hoger onder lage drukomstandigheden. Deze omstandigheden zijn consistent met de vorming van weerbestendige vaste stoffen voordat de condensatie van veel meer vluchtige elementen en mineralen plaatsvond.<\/p>\n

Calcium en aluminium zijn onder de minst vluchtige belangrijke elementen in de zonnestofwolk. Bij afkoeling van hete nebulaire gas konden deze elementen zich combineren met zuurstof om refractaire oxiden en calcium-aluminiumsilicaten te vormen. Krotiet registreert dus een hoogtemperatuurfase van mineralen die plaatsvond voordat de ouderasteroide van de meteoriet werd opgebouwd. Zijn vorming moet niet verward worden met gewone aardse vulkanische, hydrothermische of metamorfe processen.<\/p>\n

In NWA 1934 is krotiet geconcentreerd in het centrale en mantelgedeelte van een ongewoon calcium- en aluminiumrijk inclusie. Het komt voor met perovskiet, gehleniet, hercyniet, mayeniet, grossiet, hiboniet, spinel en diopsid. Sporen hexamolybdeen zijn ook gerapporteerd. De mineraalverzameling duidt erop dat de inclusie meerdere fasen van condensatie, kristallisatie, reactie en mogelijk gedeeltelijke smelting heeft doorlopen in plaats van zich te vormen via een enkele eenvoudige reactie.<\/p>\n

Het externe deel van de inclusie is beschreven als een gekrakeld schelp- of \"gekraakte eier\" uiterlijk. Sommige kieren zijn gevuld met ijzer- en aluminiumhydroxides. Deze geoxideerde mineralen worden ge\u00efnterpreteerd als producten van aardse weersverandering die plaatsvonden nadat de meteoriet de Aarde bereikte. Ze worden niet beschouwd als primaire producten van het zonnestelselomgeving. Deze onderscheid is belangrijk omdat weersverandering de grenzen en oppervlakken van de oorspronkelijke Krotite-korrels kan veranderen.<\/p>\n

Kristalstructuur van Krotiet<\/h2>\n

Krotiet kristalliseert in het monoclinaal kristalstelsel. De aangemelde ruimtegroep is P2\u2081\/n<\/strong>, ruimtegroepnummer 14. De eenheidscelparameters bepaald voor het type materiaal zijn ongeveer a = 8,6996(3) \u00c5<\/strong>, b = 8,0994(3) \u00c5<\/strong>, c = 15,217(1) \u00c5<\/strong>, en \u03b2 = 90,188(6)\u00b0<\/strong>. De eenheidscel bevat twaalf formule-eenheden, uitgedrukt als Z = 12<\/strong>, en heeft een berekende volume van ongeveer 1.071 \u00c5\u00b3.<\/p>\n

De structuur kan in het algemeen worden beschreven als een kader dat wordt beheerst door aluminiumzuurpolyhedra, met name AlO\u2084 tetra\u00ebders, waarbij calcium grotere structuurplaatsen binnen het kader inneemt. De opstelling is niet gelijk aan de spinelstructuur, ook al heeft de chemische formule de algemene stoichiometrische relatie van \u00e9\u00e9n divalent cation tot twee trivale cations en vier zuurstofatomen.<\/p>\n

Het verschil tussen Krotiet en dmitryivanoviet is structureel in plaats van compositie. Beide fasen hebben de formule CaAl\u2082O\u2084, maar zijn stabiel onder verschillende drukcondities en hebben verschillende rangschikkingen van hun atomen. Krotiet vertegenwoordigt de laagdrukvorm, terwijl dmitryivanoviet geassocieerd is met hogere drukcondities.<\/p>\n

Omdat natuurlijk Krotiet voorkomt als kleine korrels ingesloten door andere mineralen, zijn goed ontwikkelde externe kristalvlakken ongewoon. Structuurinformatie wordt daarom meestal verkregen door r\u00f6ntgendiffractie, elektronendiffractie of elektronen terugstralingsdiffractie. Deze methoden zijn in het bijzonder nuttig wanneer de korrels te klein zijn voor conventionele enkelkristalanalyse.<\/p>\n

Fysieke en chemische eigenschappen van Krotiet<\/h2>\n

Krotiet wordt meestal waargenomen als microscopische deeltjes in gepolijste secties of dunne secties. Beschrijvingen van zijn kleur en glans zijn minder kenmerkend dan zijn chemie en kristalstructuur, omdat het zichtbare uiterlijk afhankelijk is van de dikte van het deeltje, de ori\u00ebntatie, de omringende mineralen en verandering. Natuurlijk materiaal kan kleurloos tot lichtbruin lijken onder doorgeleid of weerkaatsend licht, terwijl de grenzen van individuele deeltjes moeilijk te onderscheiden zijn in complexe inclusies.<\/p>\n

De gemelde Mohs-hardheid is ongeveer 6,5 en de berekende dichtheid is ongeveer 2,94 g\/cm\u00b3. Directe meting van dichtheid is moeilijk omdat de korrels zeer klein zijn en vaak met andere fasen samengroeien. Kleefvlak en breuk zijn ook moeilijk te beoordelen op betrouwbare wijze op individuele korrels vanwege hetzelfde reden.<\/p>\n

De ideale chemische samenstelling is CaAl\u2082O\u2084. Elektronenmicroscoop-analyses tonen meestal een calcium-tot-aluminiumverhouding dicht bij 1:2, na correctie voor zuurstof en analytische onzekerheid. Kleine hoeveelheden magnesium, silicium, titanium, ijzer, natrium of andere elementen kunnen op sporeniveau voorkomen of worden ge\u00efntroduceerd door vervuiling van aangrenzende mineraalen. Deze kleine componenten defini\u00ebren niet automatisch een aparte vari\u00ebteit van Krotiet.<\/p>\n

Krotite is stabiel alleen binnen een bepaald druk-temperatuur-compositieveld. Bij hogere drukken kan CaAl\u2082O\u2084 de structuur aannemen van dmitryivanoviet. Bij andere chemische omstandigheden kunnen calcium en aluminium ook grossiet, hiboniet, gehleniet, mayeniet, perowskit of andere calcium-aluminiumoxiden en -silicaten vormen.<\/p>\n

Soorten en vari\u00ebteiten van Krotite<\/h2>\n

Krotiet heeft geen officieel erkende edelsteensoorten of commerci\u00eble kleursoorten. De volgende categorie\u00ebn zijn beschrijvend en niet offici\u00eble mineraalverdelingen:<\/p>\n