فروپریکلاز

چگونه فروپریکلاس را شناسایی کنیم

فروپریکلاس ممکن است به تنهایی از نظر ظاهری سخت قابل شناسایی باشد چون نمونه‌های طبیعی معمولاً دارای دانه‌های ریز، رنگ تیره یا در داخل سایر مواد معدنی محصور شده باشند. ترکیب آن نیز با فازهای دیگر اکسید منگنز-آهن تداخل دارد، به ویژه پریکلاس و وستایت. بنابراین برای شناسایی قابل اعتماد، اطلاعاتی درباره ترکیب شیمیایی و ساختار بلوری لازم است و نه فقط به رنگ، جلوه یا مورفولوژی دانه اتکا کرد.

تحلیل شیمیایی یکی از روش‌های اصلی است که برای توصیف فروپریکلاس استفاده می‌شود. تحلیل میکروپروب الکترونی می‌تواند غلظت‌های منیزیم و آهن را تعیین کرده و نسبت Mg/Fe یک دانه فردی را مشخص کند. عناصر دیگری نیز قابل اندازه‌گیری هستند تا جایگزینی‌های کوچک را شناسایی کنند. به دلیل اینکه نسبت Fe/Mg می‌تواند به طور قابل توجهی متفاوت باشد، تحلیل کمی به ویژه برای تمایز فروپریکلاس از ترکیباتی که به انتهای پریکلاس یا وستیت نزدیک‌تر هستند بسیار مفید است.

تکنیک‌های پراش اشعه ایکس می‌توانند برای تأیید ساختار مکعبی ویژه یک کانی استفاده شوند. جایگزینی Fe²⁺ به جای Mg²⁺ در اندازه سلول واحد تأثیر می‌گذارد، بنابراین پارامترهای شبکه اندازه‌گیری شده می‌توانند اطلاعات اضافی درباره ترکیب فراهم کنند. با این حال، پارامترهای ساختاری همچنین تحت تأثیر فشار، دما و حالت فیزیکی نمونه قرار می‌گیرند، به خصوص زمانی که موادی که تحت شرایط فشار بالا تشکیل شده‌اند پس از بازیابی مورد بررسی قرار می‌گیرند. طیف‌سنجی رامان و روش‌های دیگر طیف‌سنجی می‌توانند اطلاعات اضافی درباره حالت ساختاری و شیمیایی کانی ارائه دهند، به ویژه زمانی که دانه‌های موجود بسیار کوچک باشند. برای فروپریکلاز که به عنوان یک توده در داخل الماس یا یک کانی دیگر نگهداری شده است، روش‌های تحلیلی غیر مخرب می‌توانند به ویژه مفید باشند، زیرا این توده ممکن است فقط چند میکرومتر قطر داشته باشد.

اصلی معادن و فازهایی که ممکن است باید از فروپریکلاس تمایز داده شوند شامل پریکلاس و وستیت. پریکلایز نماینده‌ی کلی اکسید منیزیمی است، در حالی که وستیت نماینده‌ی کلی اکسید آهنی می‌باشد. چون این فازها ساختارهای و ترکیبات مشابهی دارند، تمایز آنها همیشه از طریق ویژگی‌های بصری قابل اعتماد نیست. بنابراین، وقتی یک نمونه طبیعی را شناسایی می‌کنیم، باید ترکیب شیمیایی، داده‌های کریستالوگرافی و محیط ژئولوژیکی را به طور همزمان در نظر گرفت.

کاربرد و کاربردهای فروپریکلاس

فروپریکلاس هیچ کاربردی به عنوان مواد اولیه صنعتی، سنگ گم، یا معدن زیبایی شناخته نشده است. مواد طبیعی عموماً به عنوان دانه‌های کوچک، جفت‌های معدنی، یا اجزای تجمع‌های معدنی فشار بالا به دست می‌آید و نه به عنوان موادی که برای کاربردهای تجاری استخراج می‌شوند. ترکیب متغیر آن و موقعیت ژئولوژیکی معمولی آن محدودیتی برای استفاده به عنوان کالای معدنی سنتی ایجاد می‌کند.

کاربردهای اصلی فروپریکلاس به مطالعات گوگردی و تجربی مربوط است. نمونه های طبیعی قابل تحلیل هستند تا روابط شیمیایی بین منیزیم و آهن در مواد اکسیدی را بررسی کنند و تعیین کنند که این عناصر چگونه بین فازهای فشار بالا موجود تقسیم می شوند. داده های ترکیبی از فروپریکلاس همچنین می توانند با اطلاعات از مواد مرتبط جمع آوری شوند تا شرایط فشار، دما و اکسیژن تشکیل مواد معدنی مورد مطالعه قرار گیرند.

فروپریکلایس همچنین به طور تجربی مورد مطالعه قرار می گیرد زیرا ویژگی های آن تحت فشار تغییر می کند. پژوهش ها معمولاً اثرات فشار و دما بر ساختار بلوری، چگالی، الاستیسیته و حالت الکترونی آهن را بررسی می کنند. تغییر القایی فشار بین حالت های بالا و پایین Fe²⁺ یکی از بخش های مهم رفتار آن در شرایط زمین عمیق است و می تواند بر چندین ویژگی فیزیکی قابل اندازه گیری تأثیر بگذارد.

در مطالعات دیمندها و مواد دیگر با منشأ عمقی، جامدات فروپریلیس می توانند اطلاعاتی درباره شرایطی که معدن حامل در عمق آن را تجربه کرده است، ارائه دهند. چون جامدات فردی ممکن است بسیار کوچک باشند، روش های تحلیلی مانند میکروسکوپ الکترونی، تحلیل میکروپروب الکترونی، پراش اشعه ایکس، اسپکتروسکوپی رامان و سایر روش های اسپکتروسکوپی به طور معمول به جای بررسی نمونه های سنتی استفاده می شوند.